Bikers
For Christ Supporters
vanaf
16 April 2008
Bikers For Christ Support groep
|
Bikers
For Christ Supporters
|
|
|
 beter foto
volgtIk ben Gerrit,44 jaar,en heb een christelijke opvoeding gehad.Zondags naar
de kerk,zondagschool en les op een christelijke lagere school waar de
meester prachtige verhalen vertelde.
Maar op een of andere manier leefde het later niet meer in mij.De kerk was
saai en de kerkgangers zaten me alleen maar te beoordelen volgens mij.
Ik vond rock & roll,bier en meisjes steeds belangrijker en keerde me meer en
meer van het geloof af.Het was meer omdat het er nou eenmaal bijhoorde dat
ik belijdenis deed dan dat ik er met mijn hart echt bij was.
Later getrouwd en daar vond ik een nieuwe vervulling in.
Toch ging het leven niet aan me voorbij,en kreeg ik mijn portie leed te
verwerken.
Een neefje van 1,5 jaar overleed zo'n 18 jaar geleden,en dat vond ik zo
oneerlijk van God.En ook een gesprek met een dominee kon dat niet
veranderen.Ik was boos en verdrietig en had er genoeg van.
Ik keerde me af van God,en de kerk in het bijzonder.Ik wilde er niks meer
mee te maken hebben en zou het wel even allemaal alleen doen.Maar ik voelde
bij alles wat ik deed geen echte voldoening,geen vervulling.Steeds nieuwe
dingen probeerde ik,allerlei religie's,yoga,zenmeditatie,enz. maar de leegte
bleef.
Er was soms even rust maar die lege plek bleef zeuren wat ik ook deed.Ik was
er vaak wat depressief van,en kon niet tot rust komen.
En toen 2,5 jaar geleden mijn beste vriend overleed raakte ik depressiever
dan ooit tevoren.Nooit eerder had ik alles als zo zinloos ervaren als ik het
nu deed.
Er gebeurde echter iets wat mijn leven uiteindelijk totaal zou veranderen.Ik
werd uitgenodigd voor een motorweekend door Erik Naberman.Een christelijk
motorweekend met muziek en een kerkdienst op zondag.Ik had er helemaal geen
zin in maar ging na wat aandringen van Erik toch maar.
Vrijdags was gezellig en het waren eigenlijk best leuke mensen,die
christenen...
Zaterdag ging een beetje aan me voorbij,maar 's avonds trad er een band op
en bijna aan het einde van het optreden kwam er een zin in een lied voor"je
mag komen zoals je bent".
Nooit werd ik harder getroffen door een enkele zin in een lied, 'je
mag
Ik moest naar buiten toe,hield het binnen niet meer uit en liep snel in de
richting van mijn tentje.
En daar,naast een grote eik moest ik stoppen ,totaal leeg en wanhopig.
Ik spreidde mijn armen en zei "Heer hier ben ik" want ik kon niet meer.En
daar was de Here Jezus plotseling in mijn hart.
Ik mocht inderdaad komen zoals ik was.
Hoe lang ik daar gestaan heb weet ik niet precies meer maar ik voelde me zo
anders.Ik was er ondersteboven van,en heb die nacht nauwelijks geslapen.
De volgende morgen naar de dienst geweest en dat was heel anders dan
vroeger,al veel levender.
Thuisgekomen kwam ik tot rust en dacht "wat nu? hoe geef ik dit vorm"
Ik zocht op internet en vond de cursus Waarom Jezus van de E O.Daar heb je
een persoonlijke begeleider waar ik veel mee mailde,en die me door verwees
naar Kees,onze cursus leider van de alpha cursus.
Ik begon gereserveerd maar met een open instelling, had er eventjes helemaal
geen zin meer in na de tweede keer,maar ging toch door.En merkte dat ik
vrijer en vrijer werd in mijn geloof.In het begin had ik het over een
kwartje dat viel,maar na enige avonden vertelde ik gewoon dat Jezus in mijn
hart was gekomen.
Veel goede gesprekken,leuke mensen, zingen,goede maaltijden,en
gezelligheid.En overal kon je over praten.
Het weekend op de Betteld was heel verdiepend,en daar kwam de Heilige Geest
in mij.Ik zat er zaterdagavond zo vol van dat ik dacht"als er nu nog wat bij
komt plof ik uit elkaar"
Dat zette opnieuw mijn wereld op zijn kop,en weer op een heel positieve
manier.
En de kerkdienst op zondag was als een thuiskomst.
Ik heb me in heel mijn leven nooit beter gevoeld dan nu.
Ik ben herboren in Christus,en vervuld met de Heilige Geest,en dat is
geweldig.
Want we kunnen het niet alleen,en Hij is er voor ons,altijd en eeuwig.En je
mag komen zoals je bent.
Amen.
|
|
|
